<سلام>

ناگهان تصمیم میگیرم سر صحبت را باز کنم!!

امّا چه بگویم!!از کجا بگویم؟؟که با نبودنت چگونه طی کرده ام؟؟

همینکه فکر دوباره بودنت میوفتد به جونم میترسم،میترسم باااز تمامش اتفاق بیوفتد!!از نو ضربه بخورم،از نو تحمل کنم!!

اینبار نمیخواهم اینطور باشد،بیا یکبار هم شده خسته ام نکن!!میهمان مغزم باش باهم به فراتر از زمین سفر کنیم!!

از آدم ها خسته ام!از وجودشان!از رنگی بودنشان!از اینکه همه نقشی پشت نقابشان دارند....اینکه کسی خالص نیست!

+تو بودی؟

-آره بودی،خیلی خالص،پس چرا عوض شدی!!چی شد یهو!!

ناگهان کتابی که نوشتی را میبینم!!وقتی بودم یک کتاب چاپ کرده بودی سال چهارم دبیرستان!!تو تاکسی باهم در حال رفتن به آموزش و پرورش....دعوام میکردی!!

-حالا یکی ازین کتاباتونو بدین بهم!

+الان زودته متوجه نمیشی چیه!

-😐😐پس کی؟

+برو دانشگاه بعدا

آن سالهای دور از تو!!کتابت علامت سوالی بود در ذهنم....نامت را در گوگل سرچ میکردم،در این سالها ۴ کتاب دیگر هم نوشته بودی....و من هنوز برایم زود بود که داشته باشم نوشته ای که نام تو روی آن است....

روزی که دیدمت آوردی برایم،همان اولین کتاب!!نگاهش میکنم....نگاهم میکنی....

_خب مرسی

+نزاشتی باید داخلش مینوشتم برات

_باشه سری بعد که دیدمتون

+آخه نمیشه که اینطوری

میترسیدم دیگر نباشی،و این کتاب را نداشته باشم!!

نگاهش میکردم!!کاش زمان برمیگشت!!کاش دوباره در آن تاکسی کنارت نشسته بودم!!کاش همانجا قول همیشه بودنت را میگرفتم!!گرفته بودم،قول داده بودی نامرد چرا زدی زیرش؟؟معنای واقعی نتوانستن چیست؟نتوانستن....

من نمیتونم،حتی ثانیه ای بدون تو....کاش باشی....برگردی....نفس بکشم....

اینکه خودتو گول بزنی خیلی سخته....واسه خودت رول بازی کنی....

+با نبودنش چه میکنی؟

_.......